الرّجيم » « 1 » ، هر چند كه حمد وسوره را بلند خواند ، پس سورهء حمد را بخواند ، بعد از حمد قصد سورهء معيّنه نمايد بسم اللّه آن را بخواند وسوره را تمام كند ، و « بسم اللّه » حمد وسوره را بلند بگويد ، هر چند كه قرائت را آهسته بخواند ، يا در ركعت سيّم وچهارم باشد ، وبايد كه سوره ؛ سجدهء واجبه نداشته باشد وآن قدر طولانى نباشد كه سبب فوت وقت صلاة شود ، وبايد كه سورهء « والضحى » ، و « ألم نشرح » را با هم در يك ركعت بخواند وهمچنين سورهء « فيل » ، و « لإيلاف » را هرگاه بخواند با هم در يك ركعت بخواند و « بسم اللّه » را در ميان هر دو سوره نيز بخواند . وبعد از سوره ايستاده تكبير بگويد وبه ركوع رود ، وبهتر آن است كه : در جميع تكبيرات نماز دستها را تا به نرمهء گوش بردارد ، ودر ركوع كف دستها را بر سر زانوها گذاشته زانوها « 2 » را به عقب زند وگردن را بكشد وپشت را صاف كند به حدّى كه چون « 3 » قطرهء آبى بر آن ريزند بر جاى خود بماند ، پس اين دعا بخواند : « اللّهمّ لك ركعت ولك أسلمت وبك آمنت وعليك توكّلت وأنت ربّي خشع لك سمعي وبصري وشعري ، وبشري ولحمي ودمي ومخّي وعصبي وعظامي وما أقلّته قدماي غير مستنكف ، ولا مستكبر ، ولا مستحسر » « 4 » . پس « سبحان ربّي العظيم وبحمده » گويد سه مرتبه ، پس سر بردارد وراست بايستد وبگويد : « سمع اللّه لمن حمده الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ * » ، واگر مأموم باشد اكتفا كند به گفتن : « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » * ، پس ايستاده تكبير

--> ( 1 ) كافى : 3 / 310 حديث 7 ، فلاح السائل : 132 ، مصباح المتهجد : 36 ، بحار الأنوار : 81 / 367 حديث 21 ( با اندكى اختلاف ) ، وسائل الشيعة : 6 / 24 حديث 7247 . ( 2 ) ب ، ه‍ : رانها . ( 3 ) ج : اگر . ( 4 ) كافى : 3 / 319 حديث 1 ، تهذيب الأحكام : 2 / 77 حديث 289 ، بحار الأنوار : 82 / 110 ذيل حديث 20 ، وسائل الشيعة : 6 / 295 حديث 8008 .